قبل از رفتن؛
قبل از برای همیشه رفتن
اشکهایم را پاک می کند؛ چشمهایم را می بوسد
و من میدانم که این کار دوری می آورد
و
دلم می گیرد....

خدایا کمکم کن

کمکم کن تا فراموش کنم

همه اووون چیزهایی رو که آزارم میده

کمکم کن تا کمتر فکر کنم

به گذشته یا به آینده

کمکم کن به خودم بیام

چون این چیزی که من می بینم یکی دیگست

کمکم کن …

…

…

کمکم کن تا بلند شم

قبل از اووونکه قطار سر برسه…

دختر زیبایی بود. پشت پنجره بود. او هم نگاه پسر میکرد. نگاهش که ادامه داشت پسر جرأت کرد. اشاره کرد که دختر بیرون بیاید. دختر لبخند زد. بعدا پسر فهمید چه لبخند تلخی است. نگاه هم میکردند. پسر این پا و آن پا کرد. سه بار تا سر کوچه رفت و برگشت. باز با دست اشاره کرد که دختر بیرون بیاید. صورت دختر گرد و معصومانه بودکاغذ مچاله شده ای را از پنجره بیرون انداخت. رویش نوشته شده بود: از من بگذر...چون نمیتوانم .:      :من فلج هستم

در یک رابطه ی درست هر کس علاوه بر اتاق مشترک ، اتاقی از آن  خودش  دارد . رازها و مرزهای خودش ، تفنن ها و مشغولیت های خودش را دارد . رابطه ای که مبتنی بر عریانی کامل برای دیگری باشد جهنم است

جبران خلیل جبران هم جمله ای دارد با این مضمون : «با هم بنوشید اما از یک جام ننوشید » ...حرف بیراهی نیست !   

همه شما احتمالا فیلم پرواز بر فراز آشیانه ی فاخته را دیده اید ( دیوانه از قفس پرید) در آن فیلم پرستار تیمارستان به دیوانه ها می گفت هر وقت بخواهید می توانید از اینجا بروید . در حالیکه هیچکدام از انها قانونا اجازه  خروج نداشتند . این تکنیک ، یک تکنیک بسیار ساده اما کاملا موثر است .در واقع یک سوپاپ است برای جلوگیری از خفقان .

خفقان چیز وحشتناکی است . می تواند زیباترین مکان ها  ها را به شکنجه گاه تبدیل کند .همانطور که اگر درهای خروج یک قصر را بر روی شما ببندند تحمل ماندن در انجا را نخواهید داشت. بنابراین رابطه تان را طوری ترتیب ندهید که طرف مقابل گمان کند به هیچ طریقی امکان خروج از ان را ندارد . حتی اگر بدون او می میرید ، مدام آن را به رخش نکشید  . بگذارید دست کم توهمی برای او وجود داشته باشد که هرگاه خواست ترکتان کند می تواند و ناگزیر نیست یک جنازه پشت سرش بر جا بگذارد .البته ممکن است اگر او شما را ترک کند واقعا بمیرید .

 

  ye rooz miram bala poshte boom,,ahang goosh midamo be hamechiz ba ye poozkhand

niga mikonam,be hame chiz

 

yooops

 حسی برای حس نکردن

حرفی برای نزدن

سکوت را شش و هشت می نواخت

 آخرین میخ را برداشت و کوبید به دیوار اتاقش

کمی آن طرف تر از تابلوی زرتشت

درست کنار چند شعر نه چندان با وزن و قافیه

اما هر چه گشت ، دید حرفی نیست که آویزانش کند

نگاهی بی تفاوت به اطراف انداخت

میخ را کند و رفت

زمان هایی است که انسان در آن ها آرزو می کند کاش کسی بود که به حرف هایش گوش می داد (مطلقا تمامِ حرف هایش)، فقط می شنید و می شنید، شاید هم گاهی دستی به سروگوش آدم می کشید و نوازشی می کرد، و آخرش فراموشت می کرد، گویی هیچوقت نشناخته و

 ندیده ات... همان غریبه ای می شد که قبل از این بود...

آزادم ... !

آزادم تا به شکل نکبت باری تنها باشم !! تصمیم گرفته ام تا وقتی نفهمیدم چه دارد اتفاق

 می افتد تنها بمانم ...

روحم از هم پاشیده ... کسی خبر ندارد  که چگونه رنج میکشم !!

از رنج هایم پشیمان نیستم ...!

داغ زخم هایم را مثل مدال حمل میکنم ... !

احمقانه است ..!!

بهتر است رنج بکشم . بهتر است زخم هایم را بلیسم همان طور که قبلا لیسیده ام ...!!!

مدتی در فکر میمانم ُ آدم تلخی میشوم  ! دیگران را آزار می دهم چرا که بعد از تو

 موضوع دیگری ندارم .

سعی میکنم اطرافم را برای خودم توجیه کنم . افکارم در وضعیت خفت باری قرار گرفته است

زیرا که هر چه اطرافم زیبا تر میشود بیشتر احساس بد بختی میکنم .

هر چند میدانم گوسفند سیاه خانواده ام  !! ولی برده ی زیبایی ام  و تو برده ی هم آغوشی ...!!

می خواهی به تو بد گمان نباشم ...!!؟

همه اوقاتم را در انتظار فرصتی دوباره ام

آن لحظه ای که همه چیز را سپری میکنم ...

همواره دلیلی دارم که احساس خوبی نداشته باشم...

و این احساس چقدر دشوار است... آن هم در انتهای روز ...

نیاز به دل مشغولی دارم.... به آرامشی شیرین ....

خاطرات از رگ هایم فوران میکند ....

بگذار تهی و بی وزن شوم .... آنگاه شاید امشب اندکی آرامش یابم ....

د رمیان بازوان یک فرشته در این اتاق تیره و سرد .....

و از بی نهایتی که هراس بر جانم افکنده دور میشوم و به پرواز در می آیم....

و از خرابه های تخیلات خاموشم بیرون کشیده میشوم...

شاید هنگامی که در میان بازوان یک فرشته هستم اندکی آرامش یابم ....

از زندگی تکراری هر روزه خسته شده ام ....

به  هر جا  رو میکنم لاشخور ها و دزدان سر در پی من دارند ....

و من مدام برای جبران کمبود هایم ریا میکنم ...

مهم نیست یک بار دیگر گریز را تجربه میکنم ....

که گریز آسان تر از ایمان داشتن به آن جنون شیرین و آن غم باشکوهیست که تو و من را به زانو در آورده است ...

شاید هنگامی که در میان بازوان یک فرشته هستم اندکی آرامش یابم ....

 یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد
نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را
یادم باشد که روز و روزگار خوش است
وتنها دل ما دل نیست
یادم باشد جواب کین را با کمتر از مهر و جواب
دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم
یادم باشد باید در برابر فریادها سکوت کنم
و برای سیاهی ها نور بپاشم
یادم باشد از چشمه درسِِ خروش بگیرم
و از آسمان درسِ پـاک زیستن
یادم باشد سنگ خیلی تنهاست ...
یادم باشد باید با سنگ هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند
یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام ... نه برای تکرار
اشتباهات گذشتگان
یادم باشد زندگی را دوست دارم
یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی
قربانگاه می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم
یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه ی دوره گردی که از سازش
عشق می بارد به اسرار عشق پی برد و زنده شد
یادم باشد معجزه قاصدکها را باور داشته باشم
یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کس فقط به دست دل خودش باز می شود
یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم
یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم
یادم باشد از بچه ها میتوان خیلی چیزها آموخت
یادم باشد پاکی کودکیم را از دست ندهم
یادم باشد زمان بهترین استاد است
یادم باشد قبل از هر کار با انگشت به پیشانیم بزنم تا بعدا با مشت برفرقم نکوبم
یادم باشد با کسی انقدر صمیمی نشوم شاید روزی دشمنم شود
یادم باشد با کسی دشمنی نکنم شاید روزی دوستم شود
یادم باشد قلب کسی را نشکنم
یادم باشد زندگی ارزش غصه خوردن ندارد
یادم باشد پلهای پشت سرم را ویران نکنم
یادم باشد امید کسی را از او نگیرم شاید تنها چیزیست که دارد
یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست

                                                       یادم باشد تنهام !

باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد بر سقف قلبم***ياد ايام تو داشتن***مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***
مرده است قلبم ز دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد بودم***توي دشت آن نگاهت***گم شدن در خاطراتت

               آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم  از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم

          تقصير كسي نيست كه اين گونه غريبيم  شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم

گفتم نرو پرپر میشم

گفتی: میخوام رها باشم

گفتم: آخه عاشق شدم

گفتی:میخوام تنها باشم

گفتم: دلم

گفتی: بسوز

گفتی: یه عمری باز هنوز

گفتم: پس عمرم چی میشه

گفتی: هدر شد شب و روز

گفتم: آخه داغون میشم

گفتی: به من خوش میگذره

گفتم: بیا چشمام تویی

گفتی: آخر کی میخره

گفتم: منو جنس میبینی؟

گفتی: آره بی قیمتی

گفتم: یه روز کسی بودم

با من نکن بی حرمتی

گفتم: صدام میمیره باز

گفتی: با درد بسوز بساز

گفتم : حالا که پیر شدم

گفتی: که از تو سیر شدم

گفتم: تمنا میکنم

گفتی: میخوام خردت کنم

گفتم: بیا بشکن تنو

گفتی: فراموش کن منو

           من اصلا اهل عكس به ديوار زدن نيستم !

 بوی کنکور

......................

این آهنگه معرکس (فرياد عشق) ...آهنگو انتخاب كن خودش play ميشه

پرسيد به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد

"به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است

يکم بار که عاشق شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما عشق، آن صياد است که کبوتران را پر مي دهد. و آن باغبان است که گل هاي سرخ را پرپر مي کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.

دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمي کند، پس آهويش را دريد و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه مي ماند و نه ترنم.
*
سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را مي بلعد و آن مرگ است که تن هر سروي را تابوت مي کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتي روان بر رود عشق.
*
و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.
هزار و يکم بار که عاشق شد، قلبش اسبي بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غيرت و استخوان.
و عشق آمد در هيئت سواري با سپري و سلاحي بر قلبش نشست و عنانش را کشيد، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.
سوار گفت: از اين پس زندگي، ميدان است و حريف، خداوند. پس قلبت را بياموز که

             عشق کار نازکان نرم نيست / عشق کار پهلوان است، اي پسر

سرت بزار رو شونم

اروم بخواب گل بهار

من پيشتم تا خود صبح

چشمات آروم هم بزار

اونقده بيدار ميمونم تا وقتي خوابت ببره

وقتي ميخوابي رويا هم ناز نگات ميخره

كابوس زندون ميكنم خواب بد ميسوزونم

مثل يه گنجيشك كوچيك اروم بخواب مهربونم

ازرده از اشتباهاتم مي گذرم و پنجره را مي بندم،هيچ ابي از اب تكان نمي خورد!

غصه چه را بخورم،بي خيال هر چه كه بود و هست!

ديگر مهم نيست اطرافيان از دهان باد چه خواهند شنيد،مدتي است دچار همين

طبق معمول هاي بي تفاوتي شده ام،ارام و بي اشاره.

 كاري به كسي ندارم

هميشه پلي براي رفتن هست

مي شود باز

با بعضي از همين دلخوشي هاي ساده

زندگي كرد

مثلا با اواز بي منظور باد رفت يك طرفي

ترانه ي اساني زا به ياد اورد

مي شود با هر چه اشناست

اشناتر شد!

كاري به كسي ندارم

 من با خودم با شكلي ساده از زندگي حرف مي زنم.

اين همه حرف از ديروز زدن خسته ام كرده است و تكرار ديروز،امروز،فردا

دلم را شكسته است...دستان من از دريا دور است،از باران و از لاله..

باد رويا هاي مرا با خود برده است اما اين طور كه نمي شود

         تا ابد از تحمل چيزي به اسم زندگي ترسيد

اگه توو این شب غمگین از هیشکی سراغتو نگیرم

     مگه چی میشه ... ؟

  نفرینت می کنم اما هنوزم دلم اسیره

                  یه روزی خودت می فهمی یه روزی که خیلی دیره

من میرم واسه همیشه هیچی تنهایی نمیشه

          فکر میکردی بر میگردم حالا باورت نمیشه

 گریه نکن گریه نکن گریه نکن اشکاتو باور ندارم

بازم داری دروغ میگی دروغ میگی من که ازت نمیگذرم

آخه دیگه باور ندارم عزیز دلم حتی اگه بگی دوست دارم

نمیدونم تو دل به کی بستی قلبمو شکستی چاره نیست باید برم

اگه به پام بیفتی بگی دروغ نگفتی دیگه باور ندارم اینو بدون که باختی

دیر اومدی عزیزم باید تنها بمونی باید برم که شاید تو قدرمو بدونی

          فکرشو کن یه روزی خیلی ساده

                           بگم که عشقم از سرت زیاده

            فکرشو کن که نه بشه جوابم

                        خط بزنم اسمتو از کتابم

             فکرشو کن فکرشو کن نباشم

                             مثل تو شم مثل تو بی وفا شم

             فکرشو کن بی تو نفس بگیرم

                          روز بیام قلبمو پس بگیرم

       لحظه فکر کن و ببین چه ساده میشه بد شد

                                            ساده و بی تفاوت از هر کسی میشه رد شد

       کاری نکن یه روزی تحملم تموم شه

                                            کاری نکن که رفتنت یه روزی آرزوم شه

ساعت و نگاه نکن , لحظه هارو نشمار , به خودت دروغ نگو , از چی میکنی فرار , دل تو اسیر شده , سهم تو کویر شده , واسه جدا شدن , دیگه خیلی دیر شده , شاید این تقدیر من بود که همیشه با تو باشم , میدونم تقصیر من بود نمیخواستم که جدا شم , عشق نگهداری میخواد ,  شبا بیداری میخواد , وقتی تنگه دل یار , از تو دلداری میخواد , از جدایی حرف نزن , حرفی از رفتن نزن ,  حتی فکرشم نکن , این دیگه کار خداس , ما کی هستیم که بگیم اشتباس , عشق مثل نفس میمونه واسمون , اگه ساده بگیریش عمرت فناس

  _{می گفت عا شقم ، دوستش دارم و بدون او هيچم و برای او زنده هستم...
او رفت و تنها ماند ....
زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد...
از او پرسیدم از عشق چه می دانی ؟ برایم از عشق بگو....
گفت:عشق اتفاق است بايد بشينی تا بیفتد!!!
گفت:عشق آسو دگيست ,خيال است...خيالی خوش...
گفت:ماندن است ....فرو رفتن در خود است....
گفت:خواستن و گرفتن و برای خود کردن است....
گفت: عشق ساده ست ، همين جاست دم دست و دنيا پر شده از عشقهای زود....
گفت: عشق دروغی بیش نیست....}

_{گفتم: تو عاشق نبودی و نیستی........
گفتم:عشق یک ماجراست ، ماجرایی که باید آن را بسازی....
گفتم:عشق درد است ...
گفتم:عشق رفتن است عبور است ، نبودن است...
گفتم: عشق تضاد است....
گفتم:عشق جستجوست ، نرسیدن است...... نداشتن و بخشیدن است....
گفتم:عشق آغاز است , دیر است و سخت است....
گفتم:عشق زندگیست ولی از یه نوع دیگه.....}